Happy New Year!

Happy New Year sa inyong lahat!!!

Christmas Parties Galore...

Update.update muna..hehe.

Share ko lang na tatlong Christmas parties na po ang na-attendan ko.Hehe. Oo nga at masasarap ang pagkain na siya naman tlagang gusto ko.neg-enjoy po ako sa bawat party na yun.pero hindi ko namamalayan na napapagod na pala ako. Kanila lang kasing umaga ay sinumpong ako ng aking bestfriend na sakit. Ayun at hindi ko na naman ako nakatuloy sa sa isang tutorial session ko sa bicutan. Hindi ko alam pero naisip ko rin na there is reason for everthing. Paraan lang ng Diyos para mag-break muna..wala na kasi akong pahinga talaga. ;) Oh well.hehe.


Company Party

Oks naman naging party ngayon kaysa yung dati. Masarap ang pagkain at pinaka-fave ko eh yung nai-serve na dessert..Yum yum! Haay..sana makatikim ulit ako nun.

Kwento ko lang lang ulit.At the last minute ay talagang lito ako kung pupunta sa Crowne Hotel pero hayun..dahil sa sinabi kong pupunta ako.pumunta talaga ako.Nakakahiya naman kasi kung hindi. At siyempre sinilip ko lang uli ang party nag-register tapos fly na ako sa sunod na party sa Paranaque naman sa Sun Valley.


Singles for Christ (Unit) Christmas Party

Naku naman.ang naalala ko lang ay inaabot tlaga ako ng malas nung papunta pa lang ako sa Sun Valley para nga umattend na naman ng Christmas party ng community. Ang malas kasi sobrang nagmamadali ako noon.pero lahat ata ng bagay ay gusto talagang bumagal. Anak talaga ni enteng! Hahaha! Nakakaloka ang bus ng sinakyan ko. Lahat ata ng bus stop station ay hinintuan.kahit na mag-cause pa siya ng traffic keber talga.bsta dumami ang pasahero. Ganun talaga. Haay gusto ko ng tanggalan ng kilay yung bus driver. Pero siyempre.composure ever di ba.Haay.grabeh wala akong nagawa na lang talaga kundi ang tahimik na mainis at magdasal.Haaayness..ka-stress talaga. Hahaha!


And then bumaba ako ng Bonifacio para sumakay na lang pa-south papunta nga dun sa lugar. Haaay.grabehhh ito na ung sumunod na kamalasan.Anak ni Enteng at ni Teteng talaga. Nalanghap ko ang buong polusyon ng Nichols.Sobrang usok ever at alikabok ang pinalanghap sa akin ng mga buses at mga panget na dyip na yun. Grrrrr! Hahaha! Grabeh kasi rush hour ata ang 9pm sa lugar na yun at lahat ng jeepneys ay puno ng pasahero.Nung mga oras na yun.hiniling ko talga na maging lalaki na lang tlaga ako.para magawa ko rin ang sumabit sa jeepney na hindi ako nahihiya. Syaknesss.kaya ko naman tlaga ang sumabit e.Yun nga lang dyahe talga ever di ba? Girlalu kasi ako. Hahaha!


Dumating yung time na nawalan na ako ng hope. Inisip ko na baka ayaw ni God na tumuloy ako sa Sun Valley. Wala lang kasi nga parating puno yung mga dyip na dumadaan nung gabing yun. Kaya naisip ko na rin na baka nga ayaw talaga ng pagkakataon di ba? So I asked Him.. “God..gusto nyo pa po ba akong pumunta sa SFC Christmas party namin?” Ayun..kasi napagod na rin akong lumanghap ng usok e. Pero would you believe na at that moment sumagot Siya agad. Dumating ang FX na meron mabait na driver. Oldies na siya.Nakita nya kasi kaming mga girls na walang masakyan.kaya huminto siya at pinasakay kami ng walang bayad. Hanggang Merville lang siya.pero ok na yun sagot para sa akin na gusto ako ni God na tumuloy sa party. So tuloy ang lola mo.Haha!

Eventually nakarating din naman ako sa lugar ng party - safe and sound .Ang again.God is good dahil sa likas talaga ng late ang mga Filipino.dumating ako dun na kakasimula pa lang ng party.almost.hahaha!

Nakakaloka at ang saya ng naging party namin. Dami rin food.Madaming oras ng bonding moments with SFC brods and sisses.Kainan at sayawan at maraming games.The night served its purpose.

Lahat ng mga alinlangan ko nabura lahat. And I know God is still there watching me. At alam ko nakikita nya ako masaya nung night na yun.at alam ko yun din ang gusto nya para sa akin. Di ba God?



Ministry of Word Christmas Party

First time kong naka-attend ng Christmas Party na sa simbahan ginanap. I mean sa loob ng isa sa mga rooms. Isa na po kasi akong proclaimer ng word ni God. Isang lector. Kasama kong nag-party ang mga commentators and lectors na katulad ko kagabi. Akala ko magiging boring.pero it turned na marunong rin palang mag-party ang mga syonda at syondo.hahaha!

Nagkaroon ng games at kainan. At siyempre di ako nagpatalo sa mga games. Sumayaw ako ng walang kamatayan boom tarat tarat! Hahaha! Just imagine na lang kung paano nagawa ng katawan ko na kumembot at magboom-boom sa harap ng maraming tao. Akala ko walang papalakpak pero in fairness meron naman nag-clap..sabay sigaw na yeheeeeey!!! Itigil na iyan! Hahaha! Joke! Hahaha! In Fairview binigyan ako ng prize gift.pakunswelo daw.hahaha! Joke.

Seryoso na.masaya yung party at enjoy. Isa lang napatunayan ko. nakakapag-enjoy din pala ako kahit ang mga kasama ko ay mga maso-syonda. Masaya silang kasama as in super. Masarap ang pagkain na inihanda nila at game na game sila sa mga games. At higit sa lahat, nagkakasundo-sundo kami sa isang bagay. Our service is for the glory of God. And sa party na yun.alam namin lahat na blessed un kasama na rin kami. Hihihi..

Finale

Sa haba ng kuwento ko..hindi ko alam kung may babasahin pa kayo.hahaha! Pero sobra po ang pagod sa kaka-attend ng mga parties na nabanggit ko.. Hirap maging artista pramis. Puno ang sked parati. Oh well..Hahaha! Pero masaya ako at super enjoooyyyyy ako.pramis. At yun na lang ang mas magandang isipin kaysa un pagod di ba. Bawi na naman un sa masasarap na pagkain at kuwentuhan na napagsaluhan namin sa party..

At higit sa lahat.. gusto ko mag-thank you dahil kung hindi Ka nag-birthday walang Christmas parties galore di ba? Thanks Jesus for making our parties complete and enjoyable. Salamat sa mga resources mo na walang sawa mong binigay para maidaos ang mga parties. And thanks po sa lahat. For coming into our lives. For saving us. Happy Birthday Jesus. Dahil po sa inyo.tuloy na tuloy talaga ang Pasko namin. =)

Merry Christmas to all!

Ang Aking New Christmas Layout

Wala lang.. Gusto ko lang baguhin uli ang layout ng aking blog dahil sabihin natin na gusto kong sumabay sa season. Hehe. Gusto ko lang na parang maging greeting card ang header ng blog ko at sana ay naging successful ako sa paggawa. Pasensya na at hindi talaga ako creative na designer so suffer muna kayo.. : )

Colors: Dapat Red and Green pero bakit Magenta at Lavander itech?

Wala lang rin lang po. Actually sa dami ng mga blog templates na pinagpilian ko..wala akong choice kung hindi gamitin na lang template na ito..ito lang kasi yung medyo akma dun sa naiisip kong design. Maraming ok tlaga. Marami yung mga green and red blog templates..Pero may pagkamadilim kasi sa paningin ko. Eh ayoko naman maging dark ang aura ng blog ko dahil magpa-pasko. Kaya ok na ang magenta at shades of pink at lavender sa isip-isip ko. Tutal naturalesa talaga akong mahilig naman sa pink, secondary ang lavender.

Bakit Christmas Greeting ang nakalagay sa header?

Eh ano bang care nyo? Hahaha! Joke lamang po. Sa totoo po kasi gusto ko kasing bigyan ng Christmas card ang lahat ng kakilala ko. Eh medyo mahal ang hallmark cards ngayon at mahal din ang materyales na art papers at glue..eh di nag-design na lang ako online at naisip kong i-post mismo dito sa header ng blog ko ang greeting para tipid di ba? Haha!

Sana lang na-achieve ko ung goal ko.. na maging Christmas card nga yung header ko.. hindi ko ma-perfect e. Sana nagustuhan nyo? Kung ayaw nyo ok rin lang : ) Wala naman akong magagawa dun e. Haha!

Konklusyon : )

So yun.. here is my new layout. Advance Merry Christmas sa lahat!
Nga pala Advance Happy Birthday din sa best friend ko. Angelo Ligutan..tanda mo na!

Ang Bikol at Mga Super bagyo...

Ang mababasa nyo sa ibaba ay isang email na galing sa aking brod from UPSCA (University of the Philippines @ Los Baños) na si Dominic. At dahil isa rin akong bikolana, lubos akong nahahabag sa mga taong nasalanta ng mudflow sa Albay dulot ng bagyong Reming (international name: Durian). Nakakalungkot na nangyari pa ito kung kailan magpapasko. Marami ang namatay kaya malungkot na Pasko ang naghihintay para sa namatayang pamilya. Hanggang ngayon ay walang kuryente dahil sa mga nagtumbahan poste. At higit sa lahat maraming pamilya ngayon dun ang nagugutom, nawalan ng tirahan at nawalan din ng ari-arian...

Ngunit ang nakakatuwa sa pangyayari matapos kung mabasa ang email na ito ay nakikita pa rin ng mga Bikolano ang pag-asa sa kabila ng trahedya. At nararamdaman ko na kahit ilang bagyo pa ang dumating sa kanila... nakakatuwang naiisip pa rin nila na kontrolado pa rin ng Diyos ang lahat...na puso nila na hindi sila pababayaan ng Diyos anupaman ang mangyari. :)

"...subalit sa lahat ng pagsubok na ito masusulyapan mu silang nakangiti pa din...nananatili sa puso nila ang naglalagablab na apoy ng pag-asa dahil kasi ang buhay nila ay simple't hindi nakadepende sa materyal na bagay...nung magbigay ang baranggay ng isang supot ng sardinas at tatlong kilong bigas at mga noodles...isa lang ang kanilang nasambit, "magpasalamat kita ta igwa, an Mahal na Dios dae nakalingaw". .(magpasalamat tayo'y meron,ang Diyos ay hindi nakakalimot. ..)"

Dated: Sat, 02 Dec 2006 11:48:56 -0000
Subject:[UPSCA-LB] bikol at mga super bagyo...

alam nyo mga brods and sis isa sa pinakamasakit na mga pangyayari sa amin ay daanan ng maladelubyung bagyong milenyo...kung makikita nyo lang sana ang pinsalang dulot nito sa aking mga kabarangay,kamag-anak at kaibigan...maiisip nyong tama bang bigyan ng ganitong parusa ang halos wala na ngang makaing mga mamamayan?sabi nga ng isang reporter ng gma 7 hininga na lang ang natitira sa mga taong ito...at kung mamalasin pa ay mahinto na din ito dahil sa hirap ng buhay...minsan naisip ko na bakit sa isang sulok ng mundo may mga gantong nilalang na pati katiting na pag-asa ay unti unti ng inaagaw ng dilim...napakalungk ot ng buhay na inilaan sa mga kaluluwang ito...at ngayon isa na namang pagsubok ang kinakaharap ng mga sundalong ito...ang galit na galit na bagyong reming..batid ko na kahit number 3 lang ang sorsogon ay malaki pa din ang pinsalang idinulot nito saamin lugar...naiisip ko nga wala ng masisira pang pananim,bahay, pag-asa,pangarap at buhay sa aming lugar ang bagyong reming dahil inubos na ito ni milenyo...subalit sa katabing probinsyang albay naman nagbuwis ng maraming buhay...nakahilira sa mga plaza ang mga bangkay na natabunan ng lahar mula sa mayon...at ang mga natirang buhay pa ay sumisigaw ng tulong...wala silang makain,walang tubig...madilim. ..madilim ang nalalabing panahon para sa kanila...para silang kandilang unti unting nauupos...nung matapos ang milenyo saksi ako sa muling pagbangon ng mga mamamayan,pilit na ginagawang normal pa din ang buhay kahit pa ang bubong nila ay nasa ilog na at yupi yupi..kahit na ang mga tanim nilang palay na aanihin na lang ay andun at nabubulok sa palayan...kahit na ang mga tanim na gulay ay wala ng dahon at bulaklak at tiyak hindi na mapapakinabangan. ..subalit sa lahat ng pagsubok na ito masusulyapan mu silang nakangiti pa din...nananatili sa puso nila ang naglalagablab na apoy ng pag-asa dahil kasi ang buhay nila ay simple't hindi nakadepende sa materyal na bagay...nung magbigay ang baranggay ng isang supot ng sardinas at tatlong kilong bigas at mga noodles...isa lang ang kanilang nasambit, "magpasalamat kita ta igwa, an Mahal na Dios dae nakalingaw". .(magpasalamat tayo'y meron,ang Diyos ay hindi nakakalimot. ..)

Tulungan natin ang ating mga kababayan sa Bicol.

Sa mga nais mag-donate para sa na-apektuhan ng bagyong Reming, ang Syngenta Foundation, inc. po ay tumatanggap ng donations.

Kung cash, puwede po ninyong ideposito sa:
account name, Syngenta Foundation Inc.; CA# 1621-0039-56;
Bank of the Philippine Islands - Enterprise Branch.
Mobile ng Syngenta foundation: 0917-807-9227.

Nakikipagtulungan ang Syngenta foundation sa People's Movement for Disaster Response (PMDR) para sa mga relief operations diyan sa Bicol at sa TABANG BICOL (Tulong Bicol).

Ang kanilang mga centers:
1. 7850-B Makati Avenue, Makati City (near Kalayaan Ave.). satellite TABANG BIKOL center para sa Makati area.
2. no. 1 Maaralin Street. Cor. Matatag, Central district, Quezon city. Landline: (02) 951-1027; mobile: 0917-530-8925, email: http://us.f519.mail.yahoo.com/ym/Compose?To=yvlgen2004%40yahoo.com (ini an Main TABANG BIKOL center sa Manila). Paki hanap lang tabi si Yvonne.
3. no. 664 Encarnacion Bldg., Rizal St., Barangay 17, Legaspi City. Ini an centro man sa Bicol. c/o the People's Movement for Disaster Response.
4. Barangay Hall, barangay Del Rosario, Naga City landline: 054-472-0267. c/o Naga City Chapter kan People's Movement for Disaster Response.

Isama na rin natin sila sa ating mga prayers. Sa lahat ng mga pamilyang nasalanta at mga pamilyang namatayan ng bagyong Reming at Milenyo. Nawa ay maging maayos na rin ang lahat.

Hindi Ako Bakla - Michael V - wahahaha!

Grabeh sobrang aliw tlaga si Michael V. Wala pa rin kupas... Wahahaha! =))

Paalam Sir...

Kababasa ko lang sa isang blog at email na namatay na si Dr. Pacifico Payawal. Siya po ang aming dakilang teacher sa Natsci 2. Dakila dahil saulo nya na talaga yung lecture notes nya. At kahit siguro paikutin mo siya ng tanong….masasagot nya. Magaling talaga.
Hindi na ako nagtataka na kapag binabasa ko ung mga lecture handbook namin noon…parang nagsasalitang Dr. Payawal ang nai-imagine ko. Parehas kasi yung mga wordings nya sa handbook at sa lecture class namin.

Terror daw si Sir Payawal. Malupit magpa-quiz yan. Paano? Yun ang ginagawa nyang attendance at ang cumulative scores ng quizzes ay isang exam…Patay sa kanya yung mga umaabsent. Kaya marami rin yun bumabagsak dahil sa ganun nyang sistema.

Pero ako…hindi ko napansin yung pagiging terror nya… Naisip ko na ok lang naman yun…Actually disiplina lang talaga para sa estudyante. Madali lang naman ang Natsci 2….pero humirap lang para sa mga estudyante dahil sa pasaway talaga sila…kasama na rin minsan ako…Hehe.

Ang naalala ko mga klase nya…eh ang walang kamatayan niyang klase sa Pangaea, ang plate tectonics, ang mga planets, ang mga earthquakes, volcanic eruption at ang biochemistry. Hate ko ang chemistry…pero nagustuhan ko nung nilagyan nya ng touch of bio…Gusto ko ang klase nya. At yun ang sa palagay ko worth attending to sa lahat ng mga naging non-major klase ko. Hehe. Hindi ko rin malilimutan yung pagpapapunta nya sa amin sa likod ng biosci para kunin ang mga results ng quizzes at exams namin… Patok!

At ngayon namaalam na siya… Hindi ko maiiwasan na talagang maging malungkot.
Pero masaya na rin ako…nakilala ko ang isang Dr. Payawal at naging bahagi ako ng long years of teaching nya ng Natsci 2. Great man of science. Great man of discipline. Great professor. Isang kawalan. Pero alam ko na na-fullfill nya na ang kanyang misyon saUPLB...sa aming mga estudyante. Ang taong nakitaan ko talaga ng love for teaching...

Paalam Sir. Thank you po. :)

Amnesia, Makahiya,... atbp.

Oh well andami ko ikukuwento.

Sobra na ata ang pagkakamakakalimutin ko ngayon at nakaligtaan ko kung anong petsa na.

Pumasok ang December ng nakakalimutan ko ang mga dapat kong gawin. Masyado akong naging occupied sa mga bagay na hindi kailangan I-prioritize at heto ako ngayon nalulungkot dahil sa epekto ng hindi ko pagpa-prioritize sa mga bagay na dapat inisip kong gawin.

Dec. 1, 2006.
Hindi ko naalala na may chapter meeting. Grabe na siguro ang pagkalimot ko dahil kahit kalkalin ko ang baul ng memorya ko ay hindi ko maisip na may sinabi ang mga brod and sisses ko sa SFC. Wala akong maalala. Wala. Haay ano ba ang nangyayari sa akin?


Dec. 2, 2006.
At ngayon araw, ay este madaling araw habang sinusulat ko itong blog entry ay nakalimutan ko na ngayon pala ang simula ng pagiging lector ko sa simbahan. Naalala ko naman siya in fairness kaso too late para gawin ang mga dapat gawin. Tinext ko siyempre si ate jenny, head ng Word Ministry at sinabi ko na nawalan ako ng track sa dates kaya nakalimutan ko na ang Dec. 2, 2006 ay isang Saturday at sa palagay ko ay hindi ako makaka-attend dahil sa kamalas-malasan ay naka-assigned naman akong panggabi sa trabaho. (Waaaah!) Sa Saturday masses kasi ako naka-assigned na magbasa. Pero talagang nakalimutan ko. Hindi ko sinasadya. Gusto ko ng batukan talaga ang sarili ko at sobrang nagsisis ako nangihihinayang sa pagkakataon. In short po nakagalitan ako sa text. Sinabi ni ate jenny na too late na para maghanap ng replacement. Dapat daw maaga ko sinabi etc. Ginusto ko uma-attend pero pinigilan na rin nya ako. Ayaw nya naman mapahamak ako sa madaling araw na pag-uwi galing sa trabaho para pumunta sa church. Naramdaman ko naman na nag-alala siya sa akin kaya lalo kung gusting pagalitan ang sarili ko. Dahil sa pagkakamamakalimutin ko nakalimutan ko ang unang araw ng service ko sa simbahan. Sigh! (Super sadness talaga!)

GY Chronicles – Sadness pa rin =(

Siguro sensitive lang ako or whatever pero gusto ko magtampo sa WEB-DEV. Yeah sinabi ko last time sa article na sila ang first love ko na team… pero este kanina…parang gusto kong bawiin…Mababaw lang naman ang dahilan e….Di ko na sasabihin….

Siguro marami lang talagang nakakalimot sa mga taong katulad ko. (Drama to the highest level! Huhu!) Anu baaaaahh?! Hindi naman siguro…ganun lang talaga sila. May mga tao lang na nag-aakala na kinalimutan ko sila….Pero sa totoo lang…namimiss ko na sila. Kaso bakit parang hindi nila ako namimiss?

Oh well…kailangan cool ka lang. Recover! Go with flow! Haay…hirap…. ;)

Dilemma

Meron akong interbyu. Yeah sa Honda Cars – Alabang. Hindi ko rin alam kung pupunta ako. Haler kasi ang layo no. Pero maganda ang position. Well established ang company….Pinagp-pray ko pa until now….Bahala na si God. =)

Makahiya

Masyado akong nagiging sensitive na naman these days. Ang tendency naman nyan eh ang isara ko ang sarili ko sa mga taong nakakasakit sa akin kahit hindi nila alam.Hindi naman nila nalalaman na iniiwas ko ang sarili ko sa kanila. Para akong makahiya na sisimulan pa lang na hawakan eh titiklop na. Ang mga nakakaalam lang naman ng mga ganun kong taktika ay mga super close friends ko. Nahahalata nila ako.

Ayokong maging isang makahiya sa totoo lang pero hindi ko maiwasan. Hindi ko alam pero yun na ata ang nakalakihan kong defense mechanism. Sa ibang tao…ok lang yun…yun na yung protection sa sarili na pwedeng gawin ng tao. Pero para sa akin mali yun. May mali sa iyo. Alam ko naman yun. It was deeply rooted sa aking past. Pero kailangan kong maayos ito dahil nasa present ako. Hehehe. (Ang lalim! Hahaha!)

Oh well ni-lift up ko na ang bagay na ito kay God. At kapag naalala ko at ginagawa ko mismo pagiging makahiya ko pinagppray ko talaga. Hindi ko lang alam kung bakit antagal ng sagot. (Hindi naman ako nagmamadali….pero kailangan..Sigh!) Pero mas gusto kong isipin na “on process” siya. Sana kaya ko ng I-absorb ang lahat ng reason na sinasabi ng mga kaibigan ko tungkol sa mga bagay-bagay na may kinalaman sa sinasabi ko…Hehe. (Grabeh talaga ang GY na ito…kung anu-ano ang nako-confess ko. Hahaha!)

Pagod na ako at inaantok. Uwi na ako... *Yawn*